To będzie centrum tańca w Krakowie

Taniec jako język wspólnoty

Teatr KTO rozpoczyna trzyletnią realizację programu „Przestrzenie Sztuki – Taniec”, który po raz pierwszy zawitał do Małopolski. Instytucja stanie się operatorem działań integrujących środowisko taneczne oraz łączących sztukę z edukacją i projektami społecznymi.

– Taniec i ruch od zawsze były ważną częścią naszej tożsamości artystycznej. Interesuje nas ciało jako narzędzie opowieści, emocji i spotkania z widzem – podkreśla dyrektor Teatru KTO Jerzy Zoń. – Otwieramy przestrzeń realnego wsparcia dla niezależnych artystek i artystów tańca.

Program, finansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, obejmuje szeroki wachlarz działań – od premier i pokazów spektakli po wydarzenia plenerowe i prezentacje produkcji z innych ośrodków. 

Jak zaznacza Zoń, zdobycie grantu nie było łatwe: – To tylko pięć ośrodków w Polsce. Udało się dzięki współpracy całego środowiska, które potrafiło mówić jednym głosem.

Istotnym elementem projektu są otwarte nabory, które umożliwią twórcom prezentację autorskich projektów. – Staramy się maksymalnie demokratyzować program – mówi Paweł Łyskawa, koordynator inicjatywy. – To przestrzeń dla profesjonalistów, ale też dla osób, które dopiero zaczynają swoją drogę.

W planach są również rezydencje choreograficzne, warsztaty krytyki tańca, zajęcia z zakresu ekologicznej produkcji scenicznej oraz działania prozdrowotne. Program obejmie różne grupy społeczne: od dzieci i rodzin po seniorów i osoby zmagające się z chorobami, m.in. Parkinsonem.

Ważnym elementem będą także wydarzenia integrujące mieszkańców Krakowa, jak potańcówki w ogrodzie Teatru KTO czy pokazy filmów o tańcu realizowane we współpracy z kinem Paradoks.

Pierwszym wydarzeniem programu będzie pokaz spektaklu „Miazga” w reżyserii Stanisława Buldera i Artura Grabarczyka, zaplanowany na 11 kwietnia. Jak zapowiadają organizatorzy, kolejne inicjatywy będą ogłaszane sukcesywnie przez cały rok.

Program „Przestrzenie Sztuki – Taniec” ma nie tylko rozwijać scenę artystyczną, ale też budować trwałe więzi społeczne. 

– Chcemy stworzyć społeczeństwo wrażliwe, aktywne i odporne – podsumowuje Łyskawa. – Społeczeństwo, które tańczy.