Adwent u luteran i katolików. Podobny czas, różne tradycje
– Adwent jest dla ewangelików okresem przygotowania rozumianego na dwa sposoby. Z jednej strony odliczamy dni do Świąt Bożego Narodzenia, które świętujemy jako kolejną pamiątkę przyjścia na świat Zbawiciela. Z drugiej strony wykorzystujemy Adwent do tego, by pomyśleć o oczekiwaniu na powtórne przyjście Chrystusa – podkreśla ks. Łukasz Ostruszka, proboszcz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Krakowie.
Jak dodaje duchowny, jest to czas wewnętrznej pracy i duchowego wzrostu: – Cztery tygodnie mogą być czasem wejrzenia w siebie, zastanowienia się nad priorytetami, okazją do wyprostowania czegoś, do osobistego nawrócenia, ale także powinny być wypełnione radością, nadzieją i dobrem, bo Bóg podnosi człowieka i ogłasza wielką łaskę. Powinniśmy się więc cieszyć i być razem.
Symbolika światła
W liturgii ewangelickiej w okresie Adwentu dominuje kolor fioletowy, a w czasie nabożeństw po Kyrie rozbrzmiewa hymn „Benedictus”.
Najbardziej rozpoznawalnym symbolem są jednak wieńce adwentowe z czterema świecami zapalanymi kolejno w każdą niedzielę. Ich historia wiąże się z działalnością ewangelickiego duchownego Jana Wicherna, który w 1839 roku zapoczątkował tradycję zapalania kolejnych świateł w hamburskim ośrodku dla ubogich dzieci.
I dodaje, że w krakowskiej parafii organizowane są warsztaty z tworzenia wieńców, aby w żadnym ewangelickim domu nie zabrakło takiego symbolu.
Drugim charakterystycznym elementem jest kalendarz adwentowy, również wywodzący się z tradycji protestanckiej. Dziś przybiera różne formy: od czekoladek, przez zadania dla dzieci, aż po fragmenty Pisma Świętego, czytane wspólnie w rodzinie.
Adwent w Kościele luterańskim ma także wymiar wspólnotowy. Parafie organizują adwentówki, spotkania gwiazdkowe, kiermasze i warsztaty, a w każdym tygodniu odbywają się adwentowe nabożeństwa. Rozprowadzane są również świece Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, w ramach ogólnopolskiej ekumenicznej inicjatywy charytatywnej.
Jak Adwent przeżywają katolicy?
Tego samego dnia, 30 listopada, Adwent rozpoczyna się również w Kościele rzymskokatolickim. Wierni uczestniczą w tradycyjnych roratach, symbolicznie związanych z Maryją i oczekiwaniem na narodzenie Jezusa. Świece i lampiony są widoczne zarówno podczas liturgii, jak i w domach, podobnie jak wieńce z czterema świecami.
Również w Kościele katolickim przez cały okres Adwentu dominuje fioletowy kolor liturgiczny, a charakter tego czasu łączy radosne oczekiwanie z nawróceniem i refleksją.
Podobieństwa i różnice
Choć szczegóły liturgii i niektóre zwyczaje różnią się między wyznaniami, sens Adwentu pozostaje wspólny: jest to czas nadziei, oczekiwania, przygotowania serca i umysłu na przyjście Chrystusa, zarówno w tajemnicy Bożego Narodzenia, jak i w perspektywie zapowiedzianej paruzji.
Dla luteran większy akcent spoczywa na wspólnym przeżywaniu nadziei, modlitewnym rodzinnym czasie i przypominaniu o powtórnym przyjściu Chrystusa. Dla katolików centralnym elementem są roraty i duchowa formacja prowadząca ku świętom. W obu tradycjach jednak Adwent jest czasem światła silniejszego niż ciemność, zaproszeniem do przemiany, wdzięczności i radosnego oczekiwania.
