Właściciel hotelu nie chce płacić. Remont elewacji zrobił dla dobra Krakowa
Pięć lat temu Zarząd Dróg Miasta Krakowa nałożył na właściciela zabytkowego budynku opłatę w wysokości 86 tys. złotych za zajęcie pasa drogowego na potrzeby konserwatorskiego remontu elewacji hotelu, leżącego przy ulicach Sławkowskiej, św. Tomasza i św. Jana.
Spółka tłumaczyła, że wykonywała polecenie małopolskiego konserwatora zabytków. Poza tym, uzasadniając swój wniosek o umorzenie opłaty, stwierdziła, że budynek hotelu jest wizytówką Krakowa.
ZDMK kilkukrotnie rozpoznawał prośbę, jednak za każdym razem odmawiał. W uzasadnieniu decyzji z 2024 roku urzędnicy stwierdzili, że interes publiczny nie przemawiał za umorzeniem tej należności.
Natomiast nakaz remontu elewacji wynikał z wcześniejszych działań właściciela hotelu.
Odwołanie, skarga i od nowa
Odwołanie trafiło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Stwierdzono, że chociaż budynek został wpisany do rejestru zabytków, to nie stanowi on pomnika historii, nie jest dostępny dla społeczeństwa jako wzór stylu architektonicznego.
SKO nie zgodziło się z argumentacją spółki, że utrzymanie hotelu przynosi społeczności lokalnej korzyści w postaci zwiększenia atrakcyjności turystycznej miasta. Kolegium stwierdziło, że utrzymanie budynku leży w interesie właściciela, który wykorzystuje go w celach komercyjnych.
Niedawno wyrok w tej sprawie wydał Wojewódzki Sąd Administracyjny. I jest on częściowo pozytywny dla spółki, do której należy hotel. Zdaniem sądu, SKO nie wskazało jednoznacznej podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz nie zinterpretowało i nie zastosowało w sposób przekonujący przesłanki „interesu publicznego”.
– Całość wypowiedzi organu okazuje się na tyle niejasna, że nie można stwierdzić, czy w sprawie wystąpiła przesłanka interesu publicznego – uznał WSA.
Sprawa wraca do SKO, które ma wyraźnie wskazać podstawę prawną, dokonać wykładni przesłanki interesu publicznego i przedstawić pełne uzasadnienie decyzji. Kolegium ma również wziąć pod uwagę okoliczności, które doprowadziły do powstania należności publicznoprawnych. Orzeczenie jest nieprawomocne.
