Wawel odnawia Basztę Sandomierską. Prace już trwają
Na Wzgórzu Wawelskim rozpoczął się kompleksowy remont konserwatorski elewacji Baszty Sandomierskiej wraz z zewnętrzną klatką schodową. Prace obejmują wyłącznie część zewnętrzną obiektu i mają na celu zachowanie jak największej ilości oryginalnej substancji zabytkowej.
Roboty zakładają m.in. oczyszczenie murów z zabrudzeń i nalotów biologicznych przy użyciu nowoczesnej ablacji laserowej, uzupełnienie ubytków w cegle i kamieniu, a także spoinowanie i lokalne przemurowania. W planach są również zabiegi hydrofobizacyjne oraz naprawa detali architektonicznych, takich jak gzymsy, portale czy wsporniki.
– W ramach zadania będą wykonywane jedynie prace przy zewnętrzu. Pragniemy podkreślić, że prace przy elewacjach będą obejmowały konserwację zachowawczą, przy zachowaniu jak największej ilości zabytkowej substancji – mówi Martyna Bulińska-Marynowska, kierowniczka projektu i konserwatorka architektury w Zamku Królewskim na Wawelu.
Renowacja z myślą o przyszłości
Istotnym elementem inwestycji jest również remont klatki schodowej, tarasów i ganków na wyższych kondygnacjach. Prace obejmą likwidację przecieków, poprawę izolacji oraz wzmocnienie konstrukcji. Przewidziano także wymianę części balustrad i naprawy zdegradowanych fragmentów murów.
Konserwatorzy zajmą się również stolarką okienną i drzwiową, a metalowe elementy – kraty, kotwy i okucia – zostaną oczyszczone i zabezpieczone przed korozją. W projekcie uwzględniono także uporządkowanie zieleni wokół baszty oraz wprowadzenie konstrukcji dla pnączy.
Po zakończeniu prac obiekt ma zostać ponownie udostępniony zwiedzającym jeszcze w sezonie letnim. Całość robót prowadzona jest pod nadzorem przyrodniczym.
Jedna z trzech
Baszta Sandomierska to jedna z trzech zachowanych baszt na Wawelu i część unikatowego zespołu tzw. baszt ogniowych z połowy XV wieku. Po raz pierwszy pojawiła się w źródłach w 1462 roku, a jej historia wiąże się m.in. z dramatycznymi wydarzeniami po zabójstwie magnata Jędrzeja Tęczyńskiego.
Na przestrzeni wieków obiekt był wielokrotnie przebudowywany: od adaptacji na cele mieszkalne w XVI i XVII wieku, przez austriacką modernizację w XIX wieku, aż po rekonstrukcje z początku XX i XXI wieku.
